යහපාලන ආණ්ඩුව මේ දවස්වල බොහෝ ව්යාපෘති ගොඩක කාර්යබහුල වී සිටියි. ලංකාවේ පෙකණිවැල චීනයෙන් ගලවා ඇමරිකාවේ කදවුරට දැඩිව සවිකිරීමේ ව්යාපෘතියේ සිට දුෂණයේ ෆයිල් මතින් මීලග මැතිවරණයට අවශ්ය භුමිය සකස්කරගැනීමේ මාධ්ය සංදර්ශන මෙන්ම අවස්ථාවාදී හා පුත්ගලවාදී ව්යාපෘති මේ අතර වේ. මේවා අතර අලුත්ම ව්යාපෘතිය වන්නේ කුමාර් ගුණරත්න මහතාව යලිත් පිටුවහල් කොට අත්දෙක පිහදාගැනීමේ ව්යාපෘතියයි.
මෙත්රී ආණ්ඩුවේ සිටින්නේ ඊයේ පෙරේදා ඉපදුනු පුංචි බබාලා නොවේ. මීට කලින් මාරාගේ ආණ්ඩුවේ නම් සිටියේ පොලවේ පස් කා ජිවත්වන, පොලවේ ඇතුලේ මිස මහපොළවේ සිදුවන කිසිවක් ගැන සංවේදී නැති භුමි පුත්රයන් පිරිසකි. මේ භුමි පුත්රයන්ගේ රාජ උදහසට පත්වුණු සහ පත්වීමට නියමිතව සිටි මිනිසුන් සැගවී පලාගිය බව රහසක් නොවේ. පසුගිය කාලයේ දේශපාලන හේතු නිසා රටෙන් පිටුවහල් වීමට හෝ පිටුවහල් කිරීමට මුහුණදුන් මිනිසුන් හා ගැහැනුන් යලිත් සියරටට පැමිණ දේශපාලනය කිරීම හෝ තමන් කැමති දෙයක් කිරීම යහ පාලනයේ නිම් වළලු පුළුල් වීමක් නොවේද?
කුමාර් මහතා පලායනකොට බැසිල් රාජපක්ෂ මෙන් ගුවන් තොටුපලේ විශේෂ අමුත්තන්ගේ පර්යන්තය පාවිච්චි කිරීමට "අමතක" උනා වියහැක. සෝමවංශ අමරසිංහ සහෝදරයාට මෙන් පලායාම නියමාකාරයෙන් සංවිධානය කරගැනීමට "ඇමති නෑයන් " නොසිටියා විය හැකිය. එනිසා කෙසේ හෝ රටින් පලාගොස් ජීවිතය බේරාගත් කුමාර් ගුණරත්නම් නම් ශ්රී ලංකාවේ පුරවැසියා යලිත් සියරටට පැමිණ සිටී. දැන් ඔහු යහපාලන ආන්ඩුවෙ ගැබුර පරික්ෂා කරමින් සිටියි. යහපාලනය යනු ප්රතිසංස්කරනවාදී පාලන ක්රියාවලියක්ද නැතහොත් නිශ්චිත මිනිසුන් පිරිසකගේ තවත් එක දේශපාලන උපක්රමයක්ද යන්න අනාගතය විසින් තීරණය කරනු ලබන්නේ මෙවැනි හුදකලා සිද්දි මගිනි.
වාසනාවකට හෝ අවාසනාවකට ඉතිහාසය ගමන් කරන්නේ ඉරක් දිගේ කෙලින් නොව රවුමක් දිගේය. ඉස්සර මෙන් නොව දැන් මෙම රවුමේ පරිදිය කුඩාවී ඉතිහාසය ඉතා ඉක්මනින් අප ඉදිරියේ පොලා පනියි. නොදුරු අතීතයේ ජේවීපී සහෝදරයින් චන්ද්රිකා සමග දීග කද්දී හා මරා සමග භුමියේ පස් කද්දී, දැන් යහපාලනයේ නියමුවෙක් වූ රාජිත සේනාරත්න විපක්ෂයේ සිට සතිපතා හඩ නැගුවේ ආගමන නිගමන නීති උල්ලංගනය කරමින් 89 භීෂණ යුගයේ රටින් පිටවු සෝමවංශ අමරසිංහ අත්අඩංගුවට ගත යුතු බවයි. එහෙත් ජේවීපී සහෝදරවරු එදා ආණ්ඩුවේ න්යෂ්ටිය තුල සිටිය නිසා නීතිය නිහඩ විය. එහෙත් අද රාජිත මෙන්ම ජේවීපී සහෝදරවරුද යහපාලන නය්ෂ්ටිය තුල සිටින නිසා සෝමවංශට එරෙහි නීතිය නිහඩ වී කුමාර්ට එරෙහි නිතිය බලගැන්වී ඇත. මේ විකුනන්නේ දේශපාලන කුහකකම නොවේද?
කුමාර් ලංකාවේ සිටියොත් ඔහු කොටුවේ පාවෙන වෙලදපොලේ විසිතුරු බඩු කඩයක් දමාගෙන සිටින්නේ නැත. ඔහු ලංකාව තුල දේශපාලනය කිරීමට තීරණය කර ඇත. ඔහුගේ දේශපාලනය පාර්ලිමේන්තුව සුද්ධ පවිත්ර කරගෙන සමාජ ප්රතිසංස්කරණවාදය සහ විප්ලවවාදී හොල්මන් අතර දෝලනය වන ජනප්රියවාදී දේශපාලකයක් නොවේ. ඔහු විශ්වාශ කරන දේශපාලනය කිරීමට හා ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමේ අයිතිය හා සන්විධානය කිරීමේ අයිතිය නිසා බය වී සිටින්නේ කවුද?
සමාජයක් කෙතරම් පොහොසත් දැයි පරික්ෂා කිරීමට කදිම ලිට්මස් පරීක්ෂාවක් වන්නේ විවිධ සමාජ මතධාරීන්ට එම සමාජය තුල ඇති නිදහසයි. දෙමළාගේ අයිතිවාසිකම් ගැන කතාකිරීම පවා හතරවන තට්ටුවට දක්කාගෙන ගොස් ත්රස්තවාදී සයනයිට් කරල එල්ලු යුගයක් පසුකරගේන විත් අපේ සමාජය දැන් හැරවුම් ලක්ෂයකට පැමිණ තිබේ. යහපාලන පහන මුලින්ම දැල්වුවේ දේශපාලකයන් නොවේ. රට ගැන ආදරය කරන සිවිල් මිනිසුන් පිරිසක් යහපාලනය ගැන කථා කරත්දී බොහෝ දේශපාලකයන් සිටියේ තමාගේ අජෙන්ඩා වල හිරවෙලාය. පසුව දේශපාලකයින් ඊට පලග් වීම වෙනම කාරණයකි. සමාජය වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන මිනිසෙකුගේ තම මවුබිම තුල ජීවත්වීමේ අයිතිය අහිමිවෙනකොට පක්ෂ අජෙන්ඩා නැති පළල් මිනිසුන්ට ඒ වෙනුවෙන් කථා කිරීමට යහපාලන ඉතිහාසය විසින් පවරා ඇති වගකීමක් නැත්ද?
ඉතිහාසය කැරකෙන්නේ රවුමක් වටය. හදිස්සියේ ඇතිවෙන දේශපාලන තත්ව තුල ආරක්ෂිත බංකර සාදාගැනීමට උත්සහ කරන මිනිස්සුන්ට කීමට ඇත්තේ ඔබ අත්දෙක පිසදාගෙන සුරක්ෂිතව නිදාගෙන සිටින විට "සැබෑ ඇත්ත" ඔබේ පිටුපස දොරට තට්ටුකරන දිනය කාලය පිළිබද ප්රශ්නයක් පමණි.
No comments:
Post a Comment